หวัง

หวังเฝ้าดูสิ่งต่างๆ เกิดเปลี่ยนแปลง
หวังเพียงแค่เกิดเปลี่ยนผ่านอย่างสร้างสรรค์
หวังเพียงก้าวข้ามผ่านได้สักวัน
หวังว่าฉันไม่เห็นเรื่องเกิดซ้ำรอย

เจนพสิษฐ์
29 ก.ค. 59

กลอนเหนือกาล

ธรณีนี่นี้                         เป็นพยาน
เราก็ศิษย์มีอาจารย์   หนึ่งบ้าง
เราผิดท่านประหาร    เราชอบ
เราบ่ผิดท่านมล้าง     ดาบนั้น คืนสนอง

— ศรีปราชญ์

ไม่ทันเกม

เหนื่อยแสนเหนื่อยเป็นลูกไล่ให้เขานำ
เหมือนต้องยอมมาจำนนไปกับเขา
เพราะสุดท้ายคนตามนั้นคือเรา
เหนื่อยกายคงไม่เท่าเราเหนื่อยใจ

เหมือนเกมที่ไม่อยากเล่นอีกต่อไป
ฝืนไหลตามความชอกช้ำก็เพิ่มให้
ถามตัวเองอยู่ต่อไปเพื่ออะไร
ถึงยังไงก็ต้องหาทางออกมา…

ถอนฟืนออกจากไฟ

น่าน้อยใจถูกมองเป็นตัวปัญหา
มองเหมือนข้าเป็นตัวการในทุกสิ่ง
เพียงเดินตามเสียงของใจที่แท้จริง
มาแซะยิงบอกข้าชิงดีเด่นดัง

คนจะรักจะชอบผิดอะไร
มึงคือใครมึงมาพูดไปแบบนั้น
ไม่รู้ในสิ่งที่กูทำซักวัน
มึงก็ฝันก็มโนไปเอาเอง

Read More

ถอย

บอกว่าถอยไม่ได้แปลว่าต้องแพ้
ก็เพียงแค่พักทบทวนในบางสิ่ง
ให้จิตใจได้สงบลงจริงจริง
แล้วค่อยวิ่งเดินหน้าก้าวไปใหม่

ถอยสิบก้าวแสนก้าวไม่เห็นแปลก
ลดการแบกความกำกวมได้นับล้าน
ไม่ให้จิตไม่ให้ใจคอยรำคาญ
พอนานวันเริ่มสงบคิดออกเอง

Read More