ไม่ทันเกม

เหนื่อยแสนเหนื่อยเป็นลูกไล่ให้เขานำ
เหมือนต้องยอมมาจำนนไปกับเขา
เพราะสุดท้ายคนตามนั้นคือเรา
เหนื่อยกายคงไม่เท่าเราเหนื่อยใจ

เหมือนเกมที่ไม่อยากเล่นอีกต่อไป
ฝืนไหลตามความชอกช้ำก็เพิ่มให้
ถามตัวเองอยู่ต่อไปเพื่ออะไร
ถึงยังไงก็ต้องหาทางออกมา…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *